Ogrody w stylu włoskim mają swoje pochodzenie w renesansie zaś powstały na przełomie XV a XVI wieku w słonecznej Italii. W epoce renesansu narodziła się nowa projekt humanistyczna, która w procedura dokumentny wpływała na wszystkie dziedziny życia i kultury. W tym czasie wzrosło wola literaturą oraz sztuką antyczną, a i w szerokim zakresie światem przyrody. Jednym spośród przejawów humanizmu w kulturze odrodzenia było rozwijające się poczucie piękna krajobrazu. Tak narodziły się ogrody w stylu włoskim zwane oraz ogrodami formalnymi. Podstawową zasadą ukształtowania kompozycyjnego ogrodu w stylu włoskim jest powiązanie spośród domem mieszkalnym tak, ażeby elementy ogrodu a ich kompozycja tworzyły wraz spośród budynkiem integralną całość. Ogród włoski jest podrzędny architekturze budynku mieszkalnego, jaki stanowi jego centralny artykuł tudzież odgrywa rolę dominanty w całości założenia. Powiązanie domu spośród przestrzenią ogrodową podkreśla łańcuch elementów takich, gdy otwarte galerie, podcienia i loggie. Cechą charakterystyczną dla ogrodów w stylu włoskim jest dążność aż do geometryzacji przestrzeni, które wyraża się regularnym zarysem planu, tworzeniem płaszczyzn wyrównanych i podziałem przestrzeni ogrodowej na kwadratowe kwatery przedzielone drogami. W ukształtowaniu przestrzennym ogrodów w stylu włoskim najważniejszymi jednostkami są tzw. giardino secreto (ogrodzona powierzchnia przeznaczona aż do kameralnego wypoczynku), giardino de semplici (niewielkie ogrody przeznaczone głównie aż do oddzielnej uprawy ziół leczniczych i roślin przyprawowych), partery ogrodowe, labirynty, tudzież w zakresie elementów rodzajowych: formy roślinne, szkółka leśna, fontanny, rzeźby ogrodowe tudzież różnego rodzaju budowle.